تصور اینکه عشق یعنی دیگری می آید تا غمهایت را با او تقسیم کنی ،خیال باطلی است.
عشق یعنی اینکه غم ِِ !او را هم به دوش بکشی.
عشق یعنی درک و شناخت عمیق تنهایی!
پ.ن:آی باران،آی باران.بیا و بر این دل دردناک تشنه ببار!
کنار راه ایستاده ام
و تو بی تفاوت میگذری.
بی تفاوت دور میشوی و
من صدای مبهمت را میشنوم
که تکرار می کند :دوستت دارم!دوستت دارم!
...
من هنوز کنار راه ایستاده ام
بی صدا .بی صدا...
همه برگهای پاییزی را به نسیم مهرت می سپارم
و سبکبال می چرخم و می چرخم آنگاه که تو دستهای مرا می گیری.
به یه جای دور فکر میکنم.خیلی دور.پر از پاییز و برگ و رنگ و تو.هستی؟!
